YAŞAMAYA DAİR

1

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
                           bir sincap gibi meselâ,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
                           yani, bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani, o derecede, öylesine ki,
meselâ, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut, kocaman gözlüklerin,
                     beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
                                       insanlar için ölebileceksin,
                     hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
                     hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
                     hem de en güzel, en gerçek şeyin
                                            yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, meselâ, zeytin dikeceksin,
           hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
           ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
                                               yaşamak, yani ağır bastığından.

                                                             1947

YAŞAMAYA DAİR

2

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan
                   bir daha kalkmamak ihtimali de var.
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da yine sabırsızlıkla bekleyeceğiz
                                       en son ajans haberlerini.

Diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için,
                                    diyelim ki, cephedeyiz.
Daha orda ilk hücumda, daha o gün
                            yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
                        fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
                        belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

Diyelim ki, hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
Yine de dışarıyla beraber yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgârıyla
                                       yani, duvarın arkasındaki dışarıyla.

Yani, nasıl ve nerde olursak olalım
             hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

                                                             1948

YAŞAMAYA DAİR

3

Bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
                        hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
                        yani, bu koskocaman dünyamız.

Bu dünya soğuyacak günün birinde,
hattâ bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
                            zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

Şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
Böylesine sevilecek bu dünya
                            "Yaşadım" diyebilmen için...

                                                            Şubat 1948

BEN EVLENİYORUM

SEVDİĞİM İNSANLA BİRLEŞİYOR SONUNDA YOLUM

SİL BAŞTAN YAŞIYORUM ŞU ARALAR

ARTIK BİR İŞKENCEYE DÖNÜŞEN İŞİMDENDE SAHTEKAR YÜZLERİNDENDE UZAKLARA KENDİME TERTEMİZ BİR SAYFADA İNSANLIK SINIRLARININ ZORLANMADIĞI MUTLULUĞUMA GİDİYORUM .

GERÇEKTEN YANIMDA OLAN BENDEN GERÇEĞİNİ ESİRGEMEYENLERE TEŞEKKÜRLERİMİ SUNUYORUM.HERKEZ HAK ETTİĞİNİ YAŞAR VE HER BİTİŞ YENİ BİR BAŞLANGIÇTIR...

Artık eskisi gibi her hafta sonu birileri ile dışarı çıkmak istemiyorum.
Beni yoran ilişkiler, yeni tanışmalar, yeni yüzler aramıyorum.
Eski dostlukların da özetini çıkarmaya başladım.
İlişkilerde tasarrufa gidiyorsun her şeyde olduğu gibi ve gereksiz insanları hayatından atmak istiyorsun.
Yapmacık, inanmadan konuşmak istemiyorum artık.
Beni anlamayanlarla konuşmak cümle kirliliği yaratıyor ve hak edenlere saklıyorum enerjimi.

İstediğime istediğimi deme özgürlüğüne sahibim,
eleştirme hakkını oluşturan yaşamışlık ve yeterli yaş faktörü artık bende de var.
"Ben demiştim", "ben bilirim", "ben zaten anlamıştım"
sendromunda olanlarla arkadaşlıkları bir kez daha sorguluyorsun.
İlişkilerini sadeleştirmeye başlayınca sıra iyi ve kötü gün dostlarını ayıklamaya geliyor.

Kötü gün dostlarını belirtiyor ve onlara daha çok önem veriyorsun.
İyi gün dostu bulmak ne kadar kolaysa kötü gün dostu bulmak bir o kadar zor, biliyorum.
Dostlar ihtiyaç olduğunda göçmen kuşlar gibi sıcağa uçuyor
ve sadece seninle birlikte sürüden ayrı düşenler kalıyor.
Zamanın ne kadar kıymetli olduğunu öğreniyorsun buralara kadar gelirken.
Uzun düz otobanlardan olduğu gibi, kestirme bozuk yollardan da ulaşabilirsin hedeflerine.
Kestirmeleri de öğrendim gide gele.



Boş geçen her saniye değerli artık.
Daha yapılacak çok şey var ama,
kendimi çok yormaktan çok hırpalamaktan yana değilim.
Gerektiğinde "Hayır" demeyi öğrendim ve bu kelime
başta karşındakine kırıcı gelse de senin için hayat kurtarıcı olabiliyor.

Sevgiye önem vermek gerektiğini,
zamanı geldiğinde elinde sadece sevginin kalacağını biliyorum.
Sevgi paylaşıldıkça oluşuyor, olgunlaşıyor.
Aileme ve seçtiğim tüm dostlarıma daha önce göstermediğim sevgi,
anlayış ve ilgiyi gösteriyorum.

Biliyorsun ki gidenlerin ardında sadece iyilikler kalıyor,
ne kadar sevgi dolu olduğu hatırlanıp anılıyor.
Bana çok genç olduklarını hatırlatırcasına nedense tecrübelerimi, fikirlerimi sormaya başladılar.
Vereceğim cevaplar belki çok anlamsız geliyor ama yine de dinliyorlar
ama ben biliyorum ki yaşamadan hiçbir şey öğrenilmiyor.
Yaşamışlığın oluşturduğu bir alçak gönüllülükle gülüyorum içimden sadece.

Artık daha şık giyiniyorum, senelerle birikmiş dolaplar dolusu kıyafet var
ve bunları kendimle paylaşmalıyım.
Önce kendine güzel görünmelisin, kendi zevkime göre giyinmek istiyorum,
böyle hissediyorum. Modaya uymak adına,
popomun sığmadığı düşük bel pantolonlara sığmıyorum
diye kendimi üzme tercihini de kullanabilirim .
Ayıp, günah ya da ne derler korkuları çoktan geride kaldı.

Dostlarıma, kendimize yemek yapmak hoşuma gidiyor.
Mutfak eskiden bir zulüm iken şimdi zevk aldığım mekanlar arasına giriyor.
Farklı lezzetler denemek güzel ve kendi lezzetimi kendim de
yaratabileceğim belli bir damak zevkim ve mutfak kültürüm oluştu.
Sonra Sezen'in şarkısındaki gibi anneni daha sık düşünüyorsun ve hatta anlıyorsun.

İşte bu yeni alışmaya başlanan ve giderek hoşa giden yeni duruma olgunluk deniyor.
Yaşamışlığın, görmüşlüğün, geride kalmış üflenmiş doğum günü mumlarının bir sonucu.
Kendiliğinden ortaya çıkıyor hayatın bir dönemecinde bu olgunluk.
Ne zaman dersen herkese göre, ne kadar dolu yaşadığına göre değişiyor
bu olgunluk çağına ermek.

İnanın bana hayattaki düşüşler, zor alınan virajlar bu zamanı hızlandırıyor.
Kendi dünyanın küçüklüğünü keşfetmek ve
buna rağmen kendinin kıymetini bilmek çok işe yarıyor."

Bugün de bitti sağ salim

Yarın çıkar mı belli değil..

Ama unutma bu bir oyun değil ..

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Hayatımın En zor rolündeyim

Elvedayla süslenmiş bir yarının dünündeyim
Kimbilir belki doğmamış melekler rolundeyim..
Keşkelerle dolu sonbaharın demindeyim
Bilinmez yolların özleminde tam önündeyim

Şimdilerde özlemimde yaşattığım bir kalem var
Kadere ağlayan bir de beyaz kağıt..
Yaşanılan bu yaşlılıkta gizli dramatik ağıt ve
Kelimelerse yargılanan hüzünlü bir sanık..
Karanlık ortasında yazdığım iki kelimem kabus oldu
Aydınlık menzilimde mutluluk doğdu
Bir çift sözle aranılan huzur vardı
Kör bi gözle kayboldu lakin o göz yaşla doldu..
1930 KÖYLÜ HALKIN EFENDİSİ,
+ 76 2000+6 KÖYLÜ AL ANANI KAYBOL YIKIL KARŞIMDAN LAN !!
ömrümün yıkık sokaklarında bulduğumdur şimdi her kelam
bu sefer dönüşü aldığımdır bir kılıç
bin kılıç yetmez cesareti yenmeye
para değmez ihaneti yermeye
mezara kimse gelmez gömmeye
lakin emanettir beden gölgeye..

Şarkılara vurdum kendimi durgun sularda yorgun bekçi
Elvedalar hatıralar yol yapar kalbimin en ücra köşelerinde kurutulur çiçekler
Kaybolur yolu bulursa son hedefte zor hedefse seçtiğin çalışmak gerekir en nihayetinde
Gereken tek şey özveriydi, gözleriydi kendimden geçirten
Gözyaşlarım sel olursa boğulup giderim bende..
Boşver ikimizin olsun her bi saniye
Gerek yok ki başka kimseye
Dinmeyen sevgim aksine
Çoğalır her günümde
Uzun yollar var önümde
Duygularım senin yönünde
Ezgilerle bağdaşır tüm ruh halim
Bugün de bitti sağ salim
Yarın çıkar mı belli değil..
Kaderin yönündeyim,
Hayatımın En zor rolündeyim
Ama unutma bu bir oyun değil ..

NERDE OLDUĞUMU BEN BİLE BİLMİYORUM

AMA OLMAK İSTEDİĞİM YER DEĞİL BURASI ONDAN EMİNİM

İŞ GÜÇ DERKEN ANLADIM Kİ HAYAT ZORMUŞ 

BENDE YER EDİNMEYE ÇALIŞIYORUM KENDİME

AMA BANA DAİR HERŞEYE ARA VEREREK :(

10/MART/2007  SAAT 21:00   BOSTANCI GÖSTERİ MERKEZİNDE ŞEBNEM'İN

KONSERİ VARRR

ÜSTELİK SENFONİ ORKESTRASIYLA BİRLİKTE 

KAÇMAZ BİR GÖSTERİ

VE YİNE SÜPER OLACAĞINDAN HİÇ ŞÜPHEM YOK 

AMA BEN GİDEMİYORUM    

ÇOK ÜZGÜNÜM AMA GİDEMİYORUM

ÇÜNKÜ UZAK VE DÖNÜŞÜM İMKANSIZ (ARABA YOK)

BENİ AFFET ORADA OLAMAYACAĞIMM

FIRSATI OLAN HERKEZE TAVSİYE EDERİM  KAÇIRILMAZZ

KEYBETTİM

BUGÜN KENDİMİ

*HÜKÜMSÜZDÜR*

      SONU YOK BUNUN

                             BOŞLUKLARDAN BOŞLUK BEĞENDİM

VEZGEÇTİM BUGÜN

HERŞEYDEN

                 HALSİZ ŞU KALBİM

KAN REVAN İÇİNDE HEP

                 KANAMAZ DENEN

                                 YERLERİM ....

**HEM SUÇSUZ **

**HEM GÜÇSÜZ**

**HEM HALSİZ**  

KEYBETTİM

BUGÜN KENDİMİ

*HÜKÜMSÜZDÜR*

Zamanin birinde mükemmel erkek ve mükemmel kadin karsilasmislar.




Mükemmel bir flört döneminden sonra mükemmel bir evlilik yapmislar.




Birlikte mükemmel bir hayat sürmüsler.




Bu mükemmel çift karli,firtinali bir noel aksami mükemmel arabalariyla giderken yolda donmak üzere olan bir adam görmüsler.




Mükemmel çift olduklarindan adama yardim etmek için durmuslar.




Adam meger sirtinda oyuncak çuvaliyla Noel Baba'ymis.




Mükemmel çiftimiz noel aksami çocuklarin hayallerini karartmamak için Noel Baba ve oyuncaklarini arabaya yüklemisler.




Oyuncaklari çocuklara dagitarak yollarina devam etmisler..




Maalesef tipi artmis, araca hakim olmak zorlasmis ve mükemmel çift ve
Noel baba trafik kazasi geçirmisler.




Kazada bunlardan yanlizca biri kurtulmus.











Soru:Kim kurtulmus?








Cevap asagida.































































Yanit:





Mükemmel kadin kurtulmus.. Herseyden önce mükemmel Kadin gerçekten vardir...






Herkes bilir ki Noel Baba ve mükemmel erkek diye birisi yoktur...






***Kadinlar burada okumayi biraksinlar, yazinin sonu!!! amaaa.....













**** Erkekler asagiya baksinlar.


































































Eger mükemmel adam ve Noel Baba yoksa arabayi mutlaka

mükemmel kadin kullaniyordur, bu bize kazanin nedenini ve en mukemmel kadinin bile Araba kullanmak gibi bazý konularda pekte mükemmel olmadigini açiklar....












**** Erkekler asagiya baksinlar.



































































Aklimdayken, eger bir kadinsaniz ve hala bunu okuyorsaniz, buda baska bir noktayi açiga kavusturur:


Kadinlar hiç bir zaman söz dinlemezler...